As Vitrines

1973 yılında Şili’de Pinochet darbesinin ardından Santiago’daki Arjantin büyükelçiliği, yüzlerce Latin Amerikalı solcu militanın yurt dışına çıkış vizesi beklerken sığındığı dar bir güven alanına dönüşür. On iki yaşındaki Pedro ile on bir yaşındaki Ana, siyasi mücadeleyle büyüyen ebeveynlerinin çocuklarıdır; kalabalık salonda yemek ve alanın paylaşıldığı, yetişkinlerin belirsizliğin gölgesinde yaşadığı günlerde ikili için bu zorunlu mahsuriyet zamanın askıya alındığı geçici bir ara gibidir. Bahçede renkli cam parçalarıyla küçük vitrinler kuran Ana’nın oyunları Pedro’nun kaygılarını yumuşatır; birlikte hayal kurarak darbe sonrası hayatlarındaki kopuşlarla yüzleşmeye çalışırlar. Flávia Castro’nun çocukluğundan esinlenen bu dram, tarihsel krizi masum bir bakışla ele alır.